Mbr\u00ebmja se \u00e7’kishte di\u00e7 t\u00eb dimrit n\u00eb vetvete, nuk e kuptonte p\u00ebrse por Zgjimi kishte nj\u00eb lloj ndjenje sikur t\u00eb ishte nj\u00eb mbr\u00ebmje dy-tri dit\u00eb para Krishtlindjeve, mbr\u00ebmje me fjolla bore atje diku n\u00eb Birmingham, nga ku ai vinte. Kishte tashm\u00eb shtat\u00eb-tet\u00eb vite q\u00eb jetonte atje. Por jo, ishte nj\u00eb mbr\u00ebmje e fresk\u00ebt shtatori, nj\u00eb mbr\u00ebmje e zakonshme prishtinase.
\nBazuar n\u00eb mesazhet e Zan\u00ebs, ishte dita e dyt\u00eb me freski pas disa muajsh that\u00ebsie e vape. N\u00eb fakt kryeqyteti kosovar i ngulfatur nga betoni akoma ishte po aq i ngulfatur dhe nga pluhuri. Nj\u00ebjt\u00eb sikur dhe nj\u00eb jav\u00eb m\u00eb p\u00ebrpara, sikur dhe nj\u00eb muaj m\u00eb her\u00ebt. Edhe pse pati r\u00ebn\u00eb pak\u00ebz shi – sipas Zan\u00ebs s’mund t\u00eb thuhej q\u00eb s’pati r\u00ebn\u00eb. Mosp\u00ebrmendja e shiut pas aq shum\u00eb muajve plot vap\u00eb e zallahi do merrej si shtremb\u00ebrim… ose dhe g\u00ebnjesht\u00ebr e kulluar.<\/p>\n
Dyqani ku vajt\u00ebn s’ishte dyqan k\u00ebpuc\u00ebsh, Zgjimi s’ishte aq i sigurt n\u00ebse mund t\u00eb quhej “dyqan” nj\u00eb Jumbo-dyqan, nj\u00eb mega-dyqan… Di\u00e7 si ndonj\u00eb fabrik\u00eb kineze e boshatisur dhe kthyer n\u00eb dyqan p\u00ebr t\u00eb gjitha mallrat s\u00eb bashku t\u00eb Rumanis\u00eb, t\u00eb Kin\u00ebs, Bullgaris\u00eb, Turqis\u00eb… T\u00eb gjitha markat “jo-firmato” t\u00eb stilit a la kinez grumbulluar n\u00eb nj\u00eb vend. Dyqani m\u00eb i madh i Evrop\u00ebs s\u00eb pasluft\u00ebs p\u00ebr k\u00ebpuc\u00eb komode, edhe pse aty nuk shiteshin vet\u00ebm k\u00ebpuc\u00eb. Di\u00e7 m\u00eb t\u00eb madhe, ashtu si ndonj\u00eb dyqan-hangar i paskajsh\u00ebm, s’kishte par\u00eb kurr\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e tij. M\u00eb shum\u00eb hap\u00ebsir\u00eb s’k\u00ebrkon as panairi i Frankfurtit, as ndonj\u00eb Aero-Show i Parisit, as vet\u00eb panairi “sex-toys” i Londr\u00ebs, i Amsterdamit, i Tokios – pati menduar duke buz\u00ebqeshur derisa sodiste raftet e gjata pa fund t\u00eb dyqanit.<\/p>\n
Trafiku ishte i ngulfatur po ashtu, disa hapa dhe kaotikja e kolon\u00ebs urbane reflektohej rishtas n\u00eb xhamat, sikur rishtas ajo gruaja e m\u00ebrzitur e makin\u00ebs p\u00ebranash shtremb\u00ebrohej n\u00eb xhamin e tij. Por Zgjimit i p\u00eblqente “ngadal\u00ebsia”, aspak nuk brengosej p\u00ebr trafikun sepse ato \u00e7aste secil\u00ebn her\u00eb e m\u00eb shum\u00eb elektrizoheshin me romantik\u00ebn, me parfumin e saj. As q\u00eb e vriste mendjen p\u00ebr di\u00e7 tjet\u00ebr p\u00ebrjashta. E gjith\u00eb bota e tij, fizikisht, shpirt\u00ebrisht e mend\u00ebrisht ishte aty n\u00eb g\u00ebzhoj\u00ebn e makin\u00ebs. Muzika s’ishte vet\u00ebm ngush\u00ebllim p\u00ebr dend\u00ebsin\u00eb e trafikut dhe p\u00ebr faktin se makinat qen\u00eb katandisur si breshkat e trullosura t\u00eb G\u00ebrmis\u00eb, muzika po ashtu ishte topit\u00ebse e ndjenjave t\u00eb tyre. Zana vet\u00eb disa her\u00eb provoi t\u00eb gjente ndonj\u00eb di\u00e7 m\u00eb t\u00eb “p\u00eblqyeshme”. Her\u00ebn e fundit q\u00eb preku butonat… ia b\u00ebri me shenj\u00eb dhe atij se m\u00eb n\u00eb fund ishte e k\u00ebnaqur me melodin\u00eb. As ajo s’dukej e tendosur, p\u00ebrkundrazi shum\u00eb e relaksuar. Dukej si di\u00e7 e leht\u00eb, si nj\u00eb maskot\u00eb e bukur pambuku, si nj\u00eb Barbi-kukull\u00eb… jo ulur aty n\u00eb ul\u00ebsen, por pezull n\u00eb ajri. Her\u00eb pas here buz\u00ebqeshte, me nj\u00ebr\u00ebn dor\u00eb n\u00eb timonin dhe tjetr\u00ebn e fuste n\u00eb p\u00ebll\u00ebmb\u00ebt e tij, e shikonte dhe ia falte gjith\u00eb buz\u00ebqeshjen vet\u00ebm atij. K\u00ebt\u00eb ia thoshte me syt\u00eb m\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl t\u00eb bot\u00ebs, me syt\u00eb m\u00eb t\u00eb bukur q\u00eb Zgjimi kishte par\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb.<\/p>\n
***
\nAt\u00eb mbr\u00ebmje Zana ia bleu k\u00ebpuc\u00ebt e lamtumir\u00ebs, ose m\u00eb sakt\u00eb, i blen\u00eb s\u00eb bashku. Ajo pothuaj insistonte, sikur aq shum\u00eb ishte e entuziasmuar p\u00ebr t’i bler\u00eb nj\u00eb pal\u00eb k\u00ebpuc\u00eb p\u00ebr t\u00eb. Ai s’mund ta kund\u00ebrshtonte nj\u00eb Zana, si mund t\u00eb kund\u00ebrshtohej shprehja e fytyr\u00ebs s\u00eb saj. At\u00eb fytyr\u00eb q\u00eb sikur ndri\u00e7onte dhe e mbushte drit\u00eb gjith\u00eb qenien e tij. Zgjimit i dukej si ndonj\u00eb fytyr\u00eb engj\u00ebjsh n\u00ebp\u00ebr pikturat, fytyr\u00eb e past\u00ebr, e kthjell\u00ebt, e ngroht\u00eb. Nuk i dukej ashtu vet\u00ebm sepse e donte, vet\u00ebm sepse ndjente p\u00ebr t\u00eb. Sipas tij, buz\u00ebqeshja e saj ashtu-k\u00ebshtu i jepte drit\u00eb dhe vet\u00eb rrug\u00ebs p\u00ebrpara, ndoshta m\u00eb shum\u00eb se dritat e makin\u00ebs. Zana vet\u00eb ishte e till\u00eb, thjesht nga natyra ishte ashtu nj\u00eb qenie e bukur, e fresk\u00ebt, e ngopur \u00ebmb\u00eblsi.<\/p>\n
Z\u00ebri i saj, ngroht\u00ebsia e buz\u00ebqeshjes e mbanin prej dit\u00ebsh “t\u00eb dehur”, assesi t\u00eb k\u00ebndellej. Por tani z\u00ebri i \u00ebmb\u00ebl e magjepste jasht\u00eb mase, dhe tingujt e “Secret Garden” zgjedhur nga ajo, sikur zbrampseshin n\u00eb sfond p\u00ebr t’u strukur thell\u00eb diku n\u00eb k\u00ebpuc\u00ebt e vjetra q\u00eb i kishte mbathur, bler\u00eb para dy muajsh. P\u00ebr disa \u00e7aste m\u00eb von\u00eb do i dhuroheshin nj\u00eb pal\u00eb t\u00eb reja, t\u00eb cilat k\u00ebpuc\u00eb ai e dinte se do jen\u00eb k\u00ebpuc\u00ebt e lamtumir\u00ebs. Mir\u00ebpo Zana s’e dinte k\u00ebt\u00eb detaj. Dhe me pik\u00ebllimin skajshm\u00ebrisht t\u00eb maskuar u zotua se do i mbathte dit\u00ebn q\u00eb t\u00eb nisej, dit\u00ebn q\u00eb do ndaheshin. Ndon\u00ebse dit\u00ebn e sakt\u00eb s’e dinte. E dinte se do t’ndahej nga dikush q\u00eb ai e donte shum\u00eb. T\u00ebr\u00eb jet\u00ebn pati pritur ta takonte, mund t\u00eb vdiste n\u00eb cil\u00ebndo koh\u00eb p\u00ebr t\u00eb. Kaq dinte ai tani, dhe sikur s’donte t\u00eb dinte di\u00e7 m\u00eb shum\u00eb.<\/p>\n
Por e dinte po ashtu se kurr\u00eb s’do jet\u00eb e mundur t\u00eb ishte me t\u00eb seriozisht. Zgjimi besonte n\u00eb dashurin\u00eb, besonte tep\u00ebr shum\u00eb. E kaluara e Zan\u00ebs tani di\u00e7 t\u00eb till\u00eb sikur e b\u00ebnte t\u00eb pamundur. Sikur di\u00e7 e kishte stampuar p\u00ebrshtypjen tek ai q\u00eb ajo thjesht “nuk besonte tutje n\u00eb asgj\u00eb”, di\u00e7 e \u00ebndrr\u00ebs s\u00eb saj qe l\u00ebkundur dikur moti, qe tretur. Ajo s’ndjente di\u00e7 p\u00ebr nj\u00eb lidhje serioze p\u00ebrve\u00e7 keqardhjes. Ai k\u00ebt\u00eb e dinte, e ndiente madje, e kuptonte mir\u00eb.<\/p>\n
Zana kishte nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb l\u00ebnduar dy-tri her\u00eb, dhe as q\u00eb “guxonte” t\u00eb mendonte p\u00ebr dashuri, sikur tmerrohej. Zgjimi i pati d\u00ebgjuar t\u00eb gjitha “storie-t” e saj, tani ishte vet\u00ebm nj\u00eb fatlum q\u00eb t’i merrte k\u00ebpuc\u00ebt. Ishte fatlum q\u00eb ta shijonte rishtas p\u00ebr disa dit\u00eb arom\u00ebn dhe ngroht\u00ebsin\u00eb e saj. Ajo do b\u00ebnte gjith\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb, do ia falte \u00e7do gj\u00eb p\u00ebr disa dit\u00eb, e madje dhe “zemr\u00ebn”. Jo vet\u00ebm sepse vet\u00eb nuk humbiste gj\u00eb, por dhe sepse ajo tani ndjente pak\u00ebz keqardhje, ajo e njihte nj\u00eb zem\u00ebr q\u00eb kishte ai. Zana thjesht kishte manipuluar “pak\u00ebz” me ndjenjat e tij. E kishte manipuluar at\u00eb, sikur dhe veten, pa dashur t\u00eb l\u00ebndonte – ose, pa menduar mir\u00eb se mund t\u00eb l\u00ebndonte. Donte ta kishte jet\u00ebn si\u00e7 ajo e p\u00ebrceptonte, ta mbushte me p\u00ebrjetimet q\u00eb s’kishte patur mund\u00ebsi dikur, kur nuk ishte “e lir\u00eb”. P\u00ebr t\u00eb tani gjith\u00e7ka ishte ashtu si\u00e7 ishte, rrjedh\u00eb e lumit t\u00eb jet\u00ebs.<\/p>\n
Njohja me Zgjimin ishte nj\u00eb “summer love” si nj\u00eb aventur\u00eb spontane, “for fun” – si\u00e7 shpesh e thoshte k\u00ebt\u00eb shprehje n\u00eb bisedat, lidhur me gjith\u00e7ka. Muajt e fundit ajo ia pati shpalosur disa nga \u00ebndrrat. I pati folur gjer\u00eb e gjat\u00eb p\u00ebr d\u00ebshtimet dhe pafat\u00ebsin\u00eb e saj. Ose m\u00eb e sakt\u00eb: i pati folur p\u00ebr gjith\u00e7ka, p\u00ebr nj\u00eb milion sekretet. Madje dhe m\u00eb t\u00eb fshehtat e zemr\u00ebs ia pati zbuluar, por vet\u00ebm dy-tri gj\u00ebra i pati heshtur. P\u00ebrshembull nuk ia zbuloi motivin e “pasuris\u00eb”, q\u00eb tani ishte forca shtyt\u00ebse qendrore e dashuris\u00eb s\u00eb saj. Nuk ia zbuloi as faktin se ai nuk ishte i vetmi p\u00ebr momentin si “lidhje miq\u00ebsore”. Pra gj\u00ebrat m\u00eb kryesore nuk ia pati p\u00ebrmendur.<\/p>\n
Jo se Zgjimi ishte naiv por pas muajve t\u00eb t\u00ebr\u00eb t\u00eb shk\u00ebmbimit t\u00eb sekreteve, edhe Zan\u00ebs iu dha rasti ta njihte zemr\u00ebn e tij. K\u00ebtij n\u00eb nj\u00eb moment iu pati kujtuar ajo plaka e “Titanikut”, i gjith\u00eb filmi n\u00eb fakt \u00ebsht\u00eb rr\u00ebfimi i protagonistes bukuroshe, n\u00eb pleq\u00ebrin\u00eb e thell\u00eb, n\u00eb bordin e anijes eksploruese. Iu kujtuan fjal\u00ebt e saj, “zemra e nj\u00eb femre \u00ebsht\u00eb si oqeani p\u00ebrplot sekretesh, panum\u00ebr sekrete fsheh\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr femre”. Pakashum\u00eb p\u00ebr Zgjimin \u00e7do gj\u00eb qe qart\u00ebsuar me koh\u00ebn. Kishte vet\u00ebm pak dallim mes realiteteve dhe bot\u00ebkuptimeve t\u00eb tyre, ai s’kishte motive as kushte, ai mund ta donte dhe ashtu kot, jokushtimisht.<\/p>\n
K\u00ebshtu si\u00e7 ishin pun\u00ebt ai thjesht duhej t\u00eb pajtohej me kaq, t\u00eb mbeteshin miq… por dhe “miq” q\u00eb i ndajn\u00eb sekretet dhe k\u00ebnaq\u00ebsit\u00eb, secilin sekret. Pse jo dhe m\u00eb shum\u00eb se aq, n\u00ebse ta k\u00ebrkonte nevoja. Sipas Zan\u00ebs kjo ishte miq\u00ebsi dhe “dashuri” moderne s\u00eb bashku. Di\u00e7 q\u00eb, n\u00ebse e ke lirin\u00eb dhe n\u00ebse s’ke arsye t\u00eb pretendosh di\u00e7 m\u00eb shum\u00eb, s’\u00ebsht\u00eb aspak e pamundur. Zana p\u00ebr shum\u00eb gj\u00ebra sikur t\u00eb qe “influencuar gabimisht” nga serialet e llojit “Sex and the City”. Ndon\u00ebse nuk ishte ashtu, Zgjimi thjesht bluante n\u00eb kok\u00ebn e tij. N\u00ebse t\u00eb paralelizohej “feminizmi avangard” i nj\u00eb femre t\u00eb lir\u00eb njujorkeze me klishet\u00eb bie fjala t\u00eb “Familjes Moderne” ndoshta do ta fitonim nj\u00eb version t\u00eb “seksit dhe qytetit” prishtinas, e pse jo dhe tiranas. Do kujtonim se “liria” nuk ishte aspak e shtremb\u00ebruar n\u00eb \u00ebndrrat e saj, dhe as e “reflektuar” keq n\u00eb realitetin e metropolit kosovar. Standardet e saj do p\u00ebrputheshin tekefundit me “idealistik\u00ebn”, me utopizmin njujorkez p\u00ebr etikat e imponuara nga “aristokracia elitare”, sepse gjith\u00e7ka p\u00ebrthithet ose bie n\u00eb standardin qendror t\u00eb vet\u00eb natyr\u00ebs – t\u00eb luft\u00ebs p\u00ebr ekzistenc\u00eb.<\/p>\n
Natyra dhe elitar\u00ebt e avangard\u00ebs per\u00ebndimore, natyrisht, nisen nga t\u00eb nj\u00ebjtat premisa. P\u00ebrshembull, n\u00eb Natyr\u00eb e gjitha \u00e7far\u00eb ligjet e saj diktojn\u00eb \u00ebsht\u00eb q\u00eb disi t\u00eb arrihet statusi i “luanesh\u00ebs”, apo i “luanit”, pastaj t\u00eb gjitha normat dhe ligjet e ekosistemit mund t\u00eb shkilen, t\u00eb shp\u00ebrfillen, t\u00eb ri-dizajnohen… t\u00eb eksperimentohet sipas qejfit dhe secil\u00ebs ide n\u00eb kokat e elites luaneske. Elita aristokratike e krijon njeriun modern n\u00eb Nju Jork, n\u00eb Paris, n\u00eb Lond\u00ebr, n\u00eb Tokio… njeriun modern ashtu si\u00e7 e njohim, si\u00e7 ai p\u00ebrshfaqet n\u00eb serialet, n\u00eb filmat e Hollivudit, n\u00eb romanet, n\u00eb reklamat e n\u00ebp\u00ebr miliona revistat e bot\u00ebs. E krijon duke i diktuar normat, etikat, trendet, politikat, kultur\u00ebn, moden dhe gjith\u00e7ka, nj\u00eb milion gj\u00ebra, panum\u00ebr gj\u00ebra.<\/p>\n
Edhe “Familja Moderne” dhe secili version m\u00eb i avancuar i s\u00eb nes\u00ebrmes prishtinase t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn b\u00ebjn\u00eb, kuptohet sipas “rripit dhe xhepit” kosovar lidhur me avancimet. T\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn b\u00ebn dhe Top-Channel me jo-origjinalitetin e tyre (qofshin dhe nd\u00ebr t\u00eb par\u00ebt n\u00eb klasin e vet si kopjac) me nj\u00ebmij\u00eb e nj\u00eb kopjimesh, “huazimesh” dhe plagjiaturash. Pastaj se mos vet\u00ebm ata, le ta analizoj\u00eb lexuesi pak m\u00eb thell\u00ebsisht vet\u00ebm emrin TV-Klan, dhe do ta ket\u00eb t\u00eb qart\u00eb, pa qen\u00eb nevoja t\u00eb analizoj\u00eb di\u00e7 tutje. T\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn b\u00ebn dhe Cani me “Zon\u00ebn e tij t\u00eb Lir\u00eb” duke ia krasitur rrug\u00ebn rinis\u00eb elitare, duke i kalitur “standardet” e saj moderne. K\u00ebshtu b\u00ebn dhe MTV n\u00eb nivel pan-european q\u00eb nga vitet ’90… n\u00ebse s’gabohem p\u00ebr nism\u00ebn e tyre.<\/p>\n
Sepse k\u00ebshtu e diktojn\u00eb rregullat e secil\u00ebs shoq\u00ebri t\u00eb avancuar, nj\u00ebjt\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb Paris, n\u00eb Prishtin\u00eb, n\u00eb Birmingham. Bie fjala, do ishte absurd, s’mund t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb katundar\u00ebt e Qyqall\u00ebs, apo varfanjak\u00ebt atje ku lehin qent\u00eb e Rezall\u00ebs t’i shesin mend elit\u00ebs luaneske prishtinase… Apo nga getot e baltosura t\u00eb Tiran\u00ebs ndokush si kikirez t’ua shiste kok\u00ebrr-mendjet e zeza si kak\u00ebrdhi dhish t\u00eb kooperativ\u00ebs s\u00eb Llakatundit, elitar\u00ebve t\u00eb Bllokut, bah, nonsens!<\/p>\n
Nuk ishte se qe “shokuar” nga asnj\u00eb detaj i njohjes s\u00eb realitetit, dhe as nga rrjedhoja e gj\u00ebrave lidhur me romanc\u00ebn e tij, por Zgjimi secil\u00ebn dit\u00eb e m\u00eb shum\u00eb ndjente ta pllakoste nj\u00eb dhimbje e beft\u00eb. Sikur qe bindur se ai kurr\u00eb s’mund t’i shmangej pafat\u00ebsis\u00eb s\u00eb tij. N\u00eb nj\u00eb moment, kur Zana i tregonte di\u00e7 gjat\u00eb dark\u00ebs diku n\u00eb preiferi, pothuaj jasht\u00eb qytetit, donte t’i fliste me ironi se i vinte mir\u00eb q\u00eb dhe femra moderne prishtinase m\u00eb n\u00eb fund na qenka “modernizuar” duke i p\u00ebrqafuar standardet m\u00eb t\u00eb avancuara (me prejardhje nga elitat e per\u00ebndimit). Pse t’mos ket\u00eb dhe shoq\u00ebria shqiptare standarde, pse t’mos jet\u00eb dhe shoq\u00ebria kosovare nj\u00eb armat\u00eb “socio-klon\u00ebsh”, produkt i elitave moderne. Pse t’mos ket\u00eb dhe Prishtina versionin e vet t\u00eb “Sex and the City”, pastaj dhe Tirana, pse t\u00eb ngelen tiranasit mbrapa.<\/p>\n
Por e dinte se ishte marr\u00ebzi e ardhur n\u00eb sip\u00ebrfaqe nga pik\u00ebllimi i tij, nga m\u00ebrzia e tij. E dinte se ishte thjesht marr\u00ebzi. Nuk donte ta l\u00ebndonte kurr\u00eb, n\u00eb asnj\u00eb m\u00ebnyr\u00eb, p\u00ebr asgj\u00eb t\u00eb k\u00ebsaj bote, prandaj dhe s’do ia thoshte asnj\u00eb fjal\u00eb q\u00eb ajo t\u00eb ndjehej keq. Edhe ajo ia pati th\u00ebn\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn sa i p\u00ebrket “l\u00ebndimit”. Ai v\u00ebrtet e pati ndjer\u00eb keqardhjen n\u00eb p\u00ebrqafimin e saj, dhe nga ai moment sikur filloi ta donte akoma m\u00eb shum\u00eb. E donte ashtu si\u00e7 ishte, me t\u00eb gjitha konceptet dhe skicat e saj p\u00ebr bot\u00ebn, do ta donte gjith\u00eb jet\u00ebn ndoshta.<\/p>\n
Madje sikur pati provuar ta leht\u00ebsonte nd\u00ebrgjegjen e saj duke i th\u00ebn\u00eb: “n\u00ebse do l\u00ebndohem, do jet\u00eb vet\u00ebm sepse e kam l\u00ebnduar veten, paralajm\u00ebrimi yt nuk \u00ebsht\u00eb aspak me vones\u00eb, p\u00ebrkundrazi… dhe jam shum\u00eb mir\u00ebnjoh\u00ebs p\u00ebr k\u00ebt\u00eb, askush s’na detyron t\u00eb torturohemi n\u00eb zem\u00ebr dhe rreth e p\u00ebrqark saj, vet\u00eb duhet ta kemi n\u00ebn kontroll bot\u00ebn ton\u00eb t\u00eb ndjesive, \u00ebndrrat jan\u00eb vet\u00ebm \u00ebndrra, realiteti s’mund t’jet\u00eb p\u00ebrrallor, ashtu-k\u00ebshtu nuk jemi kalamaj dhe as jo n\u00eb Dizniland apo jo…”.<\/p>\n
Marr\u00ebveshja e heshtur dhe mir\u00ebkuptimi sikur qe vulosur me ardhjen e tij p\u00ebr t\u00eb fundit her\u00eb. Me ardhjen p\u00ebr t’i marr\u00eb k\u00ebpuc\u00ebt me t\u00eb cilat do ikte p\u00ebrgjithmon\u00eb. K\u00ebpuc\u00ebt t\u00eb cilat, p\u00ebrpara se t\u00eb ikte, do i mbante p\u00ebr kat\u00ebrmb\u00ebdhjet\u00eb or\u00eb mbathur. S’do ta vrisnin as dhe nj\u00eb grim\u00eb, s’do ta shtr\u00ebngonin as n\u00eb themb\u00ebr, as n\u00eb gisht. T\u00eb vetmet k\u00ebpuc\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e tij q\u00eb q\u00eblluan komode aty p\u00ebr aty, q\u00eb nga mbathja e prov\u00ebs, q\u00eb nga hapi i par\u00eb. Edhe m\u00eb pastaj kurr\u00eb s’e vran\u00eb p\u00ebr tre dit\u00eb rresht. K\u00ebpuc\u00eb me t\u00eb cilat mund t’i ngjiste dhe bjeshk\u00ebt, mund t\u00eb shkonte atje ku k\u00ebmba e tij s’kishte shkelur ndonj\u00ebher\u00eb m\u00eb par\u00eb. K\u00ebpuc\u00eb me t\u00eb cilat leht\u00eb mund t’i “thyente” kufijt\u00eb e tre shteteve n\u00eb nj\u00eb pik\u00eb t\u00eb vetme, brenda nj\u00eb dite t\u00eb vetme. Kur t\u00eb kthehej, n\u00eb imagjinat\u00ebn e tij Zana do ia pastronte me dashuri e kujdes, p\u00ebrpara se t\u00eb ikte n\u00eb pun\u00eb do i b\u00ebnte rishtas t\u00eb shk\u00eblqejn\u00eb. Ashtu dhe pati ndodhur. Do thaheshin n\u00eb ballkonin e ngusht\u00eb me arom\u00ebn e luleve, derisa ai akoma n\u00eb shtrat, i rraskapitur nga dita aq e bujshme dhe aventureske, nga ecja aq e gjat\u00eb…<\/p>\n
***
\nU k\u00ebndell dhe zbuloi se asgj\u00eb s’ishte \u00ebnd\u00ebrr, ishte vet\u00ebm i p\u00ebrhumbur, i kruspullosur nga dhimbja. Ndenji ashtu t\u00ebr\u00eb paraditen, meditonte i shtrir\u00eb. Kishte qet\u00ebsin\u00eb, vetmin\u00eb, arom\u00ebn e luleve t\u00eb ballkonit dhe lot\u00ebt… derisa ajo t\u00eb kthehej. U zgjat pak\u00ebz dhe aty jasht\u00eb n\u00eb ballkon v\u00ebrtet i pa k\u00ebpuc\u00ebt q\u00eb thaheshin. Mendja i shkoi n\u00eb Vlor\u00eb tek n\u00ebna e tij, tek motra Ujeza, dhe vendosi t\u00eb kthehej rishtas n\u00eb Vlor\u00eb p\u00ebr disa dit\u00eb. \u00c7’ne dhe ky fati im k\u00ebshtu! – persiaste sikur p\u00ebr ta ngush\u00eblluar veten. Gjat\u00eb kthimit pastaj do i kaloj dhe dy-tre shtete pa i zbathur. P\u00ebrve\u00e7 n\u00eb aeroportin e Rinasit, aty s’jam i sigurt. Sepse ai detektori i tyre p\u00ebr gj\u00ebsendet metalike shpesh b\u00ebn zhurm\u00eb kot. Dhe sigurisht nj\u00eb nga ato vajzat ose nj\u00eb djalosh me shum\u00eb mir\u00ebsjellje do m\u00eb urdhroj\u00eb t’i zbath\u00eb, me justifikimin “p\u00ebr inspektim manual”. Dhe un\u00eb nj\u00ebjt\u00eb duke buz\u00ebqeshur do t’i zbath\u00eb, me kujdes do i vendos\u00eb n\u00eb trak\u00eb por nuk do shqitem prej tyre.<\/p>\n
Si nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb ashtu syp\u00ebrlotur sikur u betua q\u00eb t’i ruante k\u00ebpuc\u00ebt t\u00ebr\u00eb jet\u00ebn. U betua t\u00eb kujdesej p\u00ebr to. Tashm\u00eb ishin k\u00ebpuc\u00eb simbolike t\u00eb dashuris\u00eb s\u00eb tij. Sikur qen\u00eb kthyer n\u00eb k\u00ebpuc\u00ebt p\u00ebr t\u00eb cilat e fali zemr\u00ebn me d\u00ebshir\u00eb, ndjenjat m\u00eb t\u00eb bukura, fali gjith\u00e7ka q\u00eb pati, p\u00ebr t\u00eb cilat e p\u00ebrqafoi vetmin\u00eb. Por jo, s’do jet\u00eb nevoja, k\u00ebpuc\u00ebt do ta din\u00eb sakrific\u00ebn e tij, kurr\u00eb s’do k\u00ebrkojn\u00eb di\u00e7 nga ai. Do rrin\u00eb p\u00ebrgjithmon\u00eb diku n\u00eb dhom\u00ebn e tij atje n\u00eb Birmingham. Ndoshta n\u00eb muzeun m\u00eb t\u00eb vog\u00ebl t\u00eb bot\u00ebs p\u00ebr k\u00ebpuc\u00ebt, muze me vet\u00ebm nj\u00eb eksponat pas xhamit n\u00eb vitrin\u00eb – k\u00ebpuc\u00ebt e saj t\u00eb lamtumir\u00ebs. Askush s’do ta dij\u00eb, vet\u00ebm ai dhe k\u00ebpuc\u00ebt, se \u00e7far\u00eb kishte n\u00eb zemr\u00ebn e tij. E fundit \u00e7far\u00eb do k\u00ebrkoj\u00eb her\u00ebdokur nga dikush do jet\u00eb q\u00eb ta varrosin me to, mbathur. Me kaq s’do ta m\u00ebrziste kend – prandaj padyshim kjo do jet\u00eb k\u00ebrkesa e vetme, d\u00ebshira e fundit e tij.<\/p>\n
N\u00eb k\u00ebt\u00eb gjendje qe katandisur Zgjimi, i dukej sikur bota e tij do strukej p\u00ebrgjithmon\u00eb n\u00eb grykat e atyre k\u00ebpuc\u00ebve. N\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr sikur s’kishte asgj\u00eb kund\u00ebr ta humbiste zemr\u00ebn p\u00ebr di\u00e7 q\u00eb ia vlente. Zana ishte gjith\u00e7ka, m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, ishte princesha e \u00ebndrrave t\u00eb tij, pavar\u00ebsisht rrethanave dhe realitetit. Ashtu e p\u00ebrceptonte ai “bot\u00ebn” e vet t\u00eb dashuris\u00eb, ashtu ishte brumosur di\u00e7 n\u00eb zemr\u00ebn e tij me \u00ebndrrat nd\u00ebr vite, ashtu besonte me gjith\u00eb zemr\u00ebn dhe arsyen.<\/p>\n
N\u00eb mbr\u00ebmje kur iku nuk i tha “lamtumir\u00eb”… nuk ia tha asnj\u00eb fjal\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl, z\u00ebri i tij ishte i ngjeshur me dhimbje dhe vrazhd\u00ebsi, as nuk e p\u00ebrqafoi. Ashtu i bllokuar nga dhimbja s’ia doli mban\u00eb as t\u00eb ndahej denj\u00ebsisht. As ajo s’i tha gj\u00eb, stoikisht e qet\u00eb dhe e heshtur, e gozhduar nga keqardhja e p\u00ebrcolli pa ndonj\u00eb lot. Megjithat\u00eb Zgjimi p\u00ebr t\u00eb par\u00ebn her\u00eb hetoi si qe zbehur e fytyra e saj, i dukej sikur qe vrar\u00eb ajo buz\u00ebqeshja e \u00ebmb\u00ebl, syve engj\u00ebllor sikur iu pati ikur shk\u00eblqimi. Athua vall\u00eb ajo t\u00eb jet\u00eb k\u00ebndellur, mos vall\u00eb e pati kuptuar se “padashtas” kishte gabuar! “Zemra e nj\u00eb femre \u00ebsht\u00eb si oqeani p\u00ebrplot sekrete…”, s’kishte si ta dinte. Por di\u00e7 thell\u00eb brenda tij i thoshte q\u00eb “vet\u00ebdij\u00ebsimi” i saj ishte i v\u00ebrtet\u00eb. Tekefundit kishte d\u00ebshir\u00eb t\u00eb ishte ashtu, edhe pse asgj\u00eb s’mund t\u00eb zhb\u00ebhej… kurr\u00eb.<\/p>\n
[ ngjitur: skulptur\u00eb e artistes holandeze Pieke Bergmans – “Totally in Love”, 2014<\/em> ]<\/p>\n Pieke Bergmans – “Totally in Love”, 2014<\/p><\/div>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" K\u00cbPUC\u00cbT E LAMTUMIRES S. Guraziu, 2012 (sprov\u00eb p\u00ebr nj\u00eb rr\u00ebfenj\u00eb…) “zemra e nj\u00eb femre \u00ebsht\u00eb si oqeani p\u00ebrplot sekretesh, panum\u00ebr sekrete fsheh nj\u00eb zem\u00ebr femre…” (Rose, \u201cTitanic\u201d, 1997 \u2013 James Cameron) Mbr\u00ebmja se \u00e7’kishte di\u00e7 t\u00eb dimrit n\u00eb vetvete, nuk… Lexo ![\"\"](\"https:\/\/letrat.eu\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Pieke-Bergmans-Totally-in-Love-2014.jpg\")
<\/a>