E pafalshme t’jesh koprrac nga fjalët…

…nga strofulla e vet rezidenciale im bir ashtu kot e paska testuar një “drone” – meqë më pyeti ta shihja videon, okidoki, pse jo, ia lavdërova eksperimentin, duke provuar të ngelem sa më neutral dhe i pafajshëm (natyrisht, kur s’je vetë ekspert s’ke dëshirë t’i hysh në “hak” askujt, e njëjta vlen për video-kritikat, për poezi-analizat, për këngë-melodikat… shkurt, për të gjitha “hesapet” kreative, mund të mendosh e “dobët” dhe pas 1 muaji del të jetë maestrale – si dhe anasjelltas – bie fjala do ishte e pafalshme t’jesh koprrac nga fjalët, nga lavd-parabolat e superlativat për një roman, për një vëllim poetik ose për veprën komplet të një shkrimtari dhe hooop pikërisht ai ta fitojë Nobelin, jo pra… duhet kujdes, sidomos me miqtë, përndryshe do ngeleshe me lapsin n’gojë dhe me ndërgjegjen e vrarë për gjithë jetën) – i thashë, padyshim njësoj i bëjnë dhe ata filmaxhinjtë e Hollivudit, nëse jo njësoj, nëse jo kaq bukur… atëherë vetë s’e kam idenë si bëhen ndryshe, pa le që s’i kam as veglat, më mungojnë të gjitha varg e varg, kamerat, dronet, ekspertizat… gjithçka – ku di, ai s’tha gjë por uroj t’i ketë pëlqyer video-lavdërimi 🙂
(sguraziu – korrik 2020)