Kafka si Letraxhi, dhe si Filopornist* i madh!

S. Guraziu – Ars Poetica, M 2016 (Humoreskë – Letër fiktive (kafkaeske)

(…edhe Kafka ishte “mbledhës” i bukurosheve poshtë shtratit, edhe Kafka ishte një “playboy”, ishte një gërmues fort i zoti, s’ndalej së gërmuari thellë në zgafellat imagjinare të vetmisë së vet…)

Aq të sigurtë s’janë, por poetëve sikur iu pëlqen të “besojnë” në Muzat, iu pëlqen të pandehin se ato janë frymëzimi i tyre për fjalë, fjalë… fjalë dhe vetëm fjalë, me të cilat pastaj ata i ujdisin lloj-lloj gënjeshtrash të ëmbla poetike. Kafka shkonte aq larg sa dhe gratë e martuara i quante “muza”. Për shembull, i shkruante asaj Milenës së martuar në Vjenë, i thoshte se na ishte “material poetik…”. Hm, çfarë falsiteti, çfarë fabrikazhi i imagjinatës! Ja dëshmia “kafkaeske”:
Në njëfarë mënyre, ti je material poetik; je e ngjeshur me delikatësi të maskuara të cilat… kam dëshirë ta shpenzoj gjithë jetën duke i zbuluar. Fjalët shpërthejnë në prezencën tënde, dhe pluhurin e tyre ti e bart në poret e individualitetit të lehtë, të papeshë” – Franz Kafka (nga letërkëmbimi me Milena Jesenska)

Foto: 1 – Felice Bauer 2 – Milena Jesenska (“muzat” e Franz Kafka (1883-1924)

***
E dashur (vendi i emrit), e shtrenjta Muza ime, ende s’të kam takuar por i bindur jam se një ditë do t’ndodhë. Vonesa është çështje tjetër, ama besoj e pashmangshme, e shkruar është, do jesh Muza më madhe e jetës sime.
Ndonjëherë e imagjinoj ngjyrën e syve të tu, herë më bëhet do t’jenë të gjelbër, herë tjetër i imagjinoj të kaltër, por thjesht një detaj ky… pasi ndoshta mund t’jesh dhe syzezë. Pra që tani imagjinata ka filluar, dhe secilën herë më e qartë, më “reale”, njësoj siç Kafka e (para)imagjinanto Feliçen e vet.

Pastaj kur e pati takuar, mos pyet, s’do ishte më kurrë njësoj. Kafka ishte një “letraxhi” i madh, i paarritshëm, vëllimi “Letrat Feliçes” i përfshin më shumë se 500 letra, të cilat Feliçja i pati ruajtur me kujdes. Për fat të keq, jo dhe Kafka letrat e saj. Ose ndoshta dhe t’i ketë ruajtur, por deri sot nuk janë gjetur.

Gjithsesi dua të të siguroj: s’jam si ai! S’kam asgjë nga ato veset që Kafka i kishte, s’kam as gjenialitetin, as penën e tij. Megjithatë, edhe sikur t’ishte e mundur ta “imitoja”… s’do ta bëja, kurrë s’do t’shkruaja si ai. Më me dëshirë do t’ngelesha ky që jam, origjinal. Sepse, sipas meje, ai ishte fals. Kafka e përdorte imagjinatën thuase ajo na rritej diku në fushë, diç si lulet… diç ngjashëm si fushat e paskajshme me tulipanë të Lulandisë. Ai thjesht ishte një “fabrikues” i materialit imagjinar-poetik.

Ta them se ka shumë dallim, dhe ky dallim pra është vetë “dallimi” mes nesh. Imagjinata kafkaeske ishte sintetike, e stisur. I bie njësoj sikur t’provosh ta falsifikosh mëndafshin e natyrshëm kinez me mëndafshin sintetik. Ç’është e vërteta, kinezët mbase mund të “imitojnë” gjithçka të kësaj bote, madje dhe pëlhurat më të shtrenjta të Versace. Ama thelbi është – kinezët s’mund ta falsifikojnë vetë natyrën, vetë mëndafshin natyral kinez.

Kafka madje dhe gratë e huaja i quante “muza”. Kjo vërtet bie n’kundërshti, bie ndesh me karakterin e tij…, dua të them, bie në kundërshti me Kafkanë e vërtetë. Fjalët e tij për bukuroshen Milena s’ishin tjetër veçse “fabrikazh”, kontrast karakter(istik) i kulluar. Ka dhe prova të “kontradiktës”, mos u brengos, s’jam duke dërdëllitur kot.

Disa vite më parë, një autor (emri i të cilit për momentin m’ka ikur nga mendja) shkruante:
“e lehtë të mendosh për një Kafka si shkrimtar “celibatik” a beqaresk, madje dhe aseksual, pasi është evidente mungesa e erotizmit në aq shumë shkrime të tij”. Autori vazhdonte tutje me faktin që një autor tjetër para tij ta kishte shpalosur të vërtetën: “Kafka ishte larg të quhej vizitor i rrallë në bordelet e Pragës”.
Shkurt, të dy autorët na e thonë të vërtetën se Kafka na ishte një pornofilist e një filopornist i madh!

Gjithashtu… të gjithë e dinë, Kafka vetë kurrë s’e pati mohuar shoqërinë e prostitutave. Aq shpesh i vizitonte, aq shpesh e vizitonin. E kishte “pushkë” me prostitutat e Pragës e të Vjenës. Madje s’e pati mohuar as koleksionin pornografik, edhe ai ishte “mbledhës” i bukurosheve poshtë shtratit, edhe Kafka ishte një “playboy”. Ca sosh i ngjiste mbase në muret, njësoj siç ia bëjnë dhe poetët e rinj sot, njësoj siç ia bënte ndoshta dhe Jesenini dikur.

Kafka thjesht ishte një “minator” fjalësh fiksionale, një gërmues fort i zoti, s’ndalej së gërmuari thellë në zgafellat imagjinare të vetmisë së vet. Dhe pra duke qenë një pornofil i pandreqshëm, duke qenë një filopornistë i njohur, sikur i pëlqente të pornofilohej jashtë mase me fjalët “poetike”. Ashtu siç dhe Jesenini filopornohej në kohën e tij. Të gjitha bordelet e Moskës e dinin, s’kishte ndonjë fshehtësi.

E panjohura, më e ëmbla e imagjinatës, Muza ime futuriste… po e mbyll me shpresën se me “materialin poetik” të letrave të mia do t’ngjallet buzëqeshja jote. S’njihemi, ende s’ jemi takuar, buzëqeshjet tua mund t’jenë dhe të shtrenjta, por kujtohu që ëndërrimi në të kaluarën gjithmonë ishte falas. Ta mbaj mendjen tek ty, kohëve të fundit s’është ndonjë diç “e çuditshme”. Në njëfarë mënyre, çdo ditë e më shumë po bëhesh “lëndë djegëse” e fantazisë sime!

*filopornist – ai që ndjehet mirë me vizitat tek prostitutat, pëlqim, konformizëm me prostitucionin

segura

Leave a Reply

Your email address will not be published.