Martin Camaj – “Ujku me bisht ndër kambë”…

ujkun e pava n’ikje me bisht ndër kambë / e me veshë të çuem currek përpjetë /… / ndigjova ortiqet e bubullimën e motit / e fjalën “mos u tremb” tim èt
[ Martin Camaj – Tingujt e parë – Gedichte (Poezi), Kyrill & Method Verlag, 1991, Munchen ]

…në një pako të pluhurosur e të zverdhur nga koha dje i “gjeta” ca libra të vjetër, dhuruar mbase para 20 viteve nga përkthyesi gjerman (miku i poetit Martin Camaj) Hans-Joachim Lanksch – e shkëputa vjershën “Tingujt e parë” të Camaj, në të cilën poeti na e bën me dije se që kur ishte 7 vjeç e kishte parë “ujkun (e zezonës komuniste)… duke ikur me bisht ndër kambë”, ndoshta si ujku monstruoz Fenrir (në mitologjinë nordike, skandinave), një përbindësh i tmerrshëm, ishte e parathënë që gjatë “apokaliptikes së Ragnarok”, Fenrir ta vriste madje vetë Kryezotin Odin, por hëpërhë do t’vritej ai vetë nga njëri prej djemve të Odin… ujku i madh ishte i biri i perëndisë Loki, perëndi mashtruese, nganjëherë i keq e djallëzor, Loki do t’ndëshkohej, do t’prangosej në një shkëmb (ngjashëm si Prometeu i mit. greke, i cili qe ndëshkuar perjetësisht nga Zeusi për “vjedhjen” e zjarrit nga Olimpi (për t’ia dhuruar krijesës së vet, njeriut… në mënyrë që të avancohej, që ta kishte supremacinë mbi qeniet e tjera)…
(sguraziu – shtator 2020)