SG – Portret Surrealis (IV), 2014

PORTRET SURREALIST (IV)
S. Guraziu, 2014

1.
Zemra s’shtiret kurrë,
zemërushe e “ngratë”,
çerdhukël e hutuar diku lart,
as prush ndjenjash, as
strofull e zjarrtë – për inat
të poezive, zemër “grabitqare”,
përhumbur kaltërsive,
ku vetëm shqipeve
iu paska hije…

Zemra i njeh rutat, shtigjet
e lartësive, hujet e ajrit,
turbulencat “aero-dinamike”,
frymën e art-fjalës, frymën
e vetë frymës, madje
dhe simbolet, çdo relikt
germatik, ndoshta “stampuar”
e ruan gjithë kodin
poetik…

2.
Shqipet fluturojnë
lart, lirinë s’ua fal kush,
e vjedhin në fakt,
e grabitin dhe dashurinë,
si Plutoni të ngratën
Proserpinë, e mbajnë peng
pa “kushte”, si Kalipsoja
pafajësinë, “leksion”
pra i lashtësisë,
dhe vetë shqiponja
e Zeusit njëjtë – privilegj
i mitologjisë…

Pas flatrash, diellin
në shpinë, symprehur
i vërsulen dashurisë,
sepse e dinë, Kupidoni
verbohet, s’i sheh
me diellin në sy – i hapin
zemrat si teori,
eksperiment “poetik”,
mirëfilli… poezi,
furrë suprematike
e ndjesisë!

[ fotoja: Robert O’Toole, 2016 ]